Veysel Şimşek Şiirleri - Şair Veysel Şimşek

Cıvıl cıvıl idi dere tepe Dağları,
Hoş kokardı Bahçelerle Bağları,
Ölen öldü Geride kalan Sağları,
Herkes göçtü ıssız Kaldı O Köyler.

Kulağımda çınlar Dedemin o sözleri,

İnsanlar Hak Ettiği Kadar Yaşasın




Hem Ağam Hem Paşam Diyerek,

Herkesi Kendine Köle Zanneder




Anlaşılan Çakallar Dadandı Bağa,

Memleketin Toprağında taşında,
Ne varsa ne yoksa mantık dışında,
Helede Yiminci yüzyıl başında,
Herkesin gerçeği bilmesi gerek.

Baksana çokları gidiyor aya,

Herkes İpin Ucunu Çoktan Kaçırmış


Küçükten Büyüğe Boy Boy Sırayla,
Hep Gezer Dolaşırız Binbir Yarayla,
Asgari Ücretle Üç Kuruşluk Parayla,

Geldik Hava Anadan Adem Babadan,
Her İnsan Gelir Geçer Dünyadan,
Kimileri Aç Gelir Aç Gider Doymadan,
Herkes Bu Dünyaya Nefsiyle Gelir.

Her İnsan Bir Değil Ahını Alma,

Açgözlüler herkese dar gözle bakar,
Çünkü vicdanı yok çok canlar yakar,
Ben diyorum sazan sizde deyin sakar,
Herkese Bulaşır oldu Pislikler.

Her zaman Haksızların Şahlanır atı,

Her Yerden İpini Koparan Geld,
Adı İstanbul Eskilerde Güzeldi,
Para Pul İnsanların Aklını Çeldi,
Her Pok Vardır Taşı Toprağı Altın Şehirde.

Zenginlere Geniş Fakirlere Dar,

Herkes Sığar Veysel Sığmaz Dünyaya




Hırsızın Bir Elli Börekte Bir Eli Yağda,

Herkes Suskun Kalır Haksız Olana



Gerçek İnsan Olan Haramı Yemez,
Doğru Olan İnsanı Kimse İstemez,