Veysel Şimşek Şiirleri - Şair Veysel Şimşek

Çoktur İki Ayaklı Yürüyen Pislik


Dinsiz İmansızdır İzan Bilmeyen,
Çileli Hayattan Dersini Almayan,
Bin Yıl Yaşasada İnsan Olmayan,

Her İnsan kendini çıkarır Haklı,
Tersine şer işe çalışır aklı,
Bu geri zekalılar iki ayaklı,
Say Say Bitmez Çoktur Kaba Öküzler.

Sümsük itler kendini adam sanıyor,

Çoktur Kalbi Kirli Şerci Yobazlar


Nefse Köle Adapta Olmuş Harama,
Babanda Olsa Taraf Tutup Koruma,
Dört Yanımda Başka Yerde Arama,

Geçim Telaş Çile Hayata Koşarken,
Kaçar Senden Şaşırırken Şaşarken,
Tek Hepsini Görüyoruz Yaşarken,
Dedikodu Yapar Birbirini Fitler.
Çoktur Kendini Beğenmiş İtler.

Çoktur Kuru Kemik Kıskanan İtler


Aradım Bulunmaz Özünde Pişkin,
Sinsi Numaracı Sanarsın Şaşkın,
Hep Bana Diyen Nefsine Düşkün

Çoktur Çünkü Kemik Yalayan İtler



İnsan Yaratılan Hayvan Olan Çok,
Devir Bir Acayip Vicdan İnsaf Yok,

Çoktur Dünyada Namussuzlar Arsızlar

Çok Şerefsiz Çayır Köylü Kıl Kuyruk

Kırk Dokuz Yıl Yıllar Sonra Aradan,
Medet Beklemem Puldan Paradan,
Hey Kurban Olduğum Ulu Yaradan,
Çok Şey İstemedim Kahpe Dünyadan.

Zor Geçirdim Dünyada Gün ile Ayı,

Çok Şımartma Derim Beş Para Etmezi




Lanet Kör Şeytanların Yüzünü Görme,