Veysel Şimşek Şiirleri - Şair Veysel Şimşek

Bu Dünyada Düşünmezsin Yarını,
Bir Kenara Atmışsın Namus Arını,
Herkes kendi Götürür Ateş Narını,
Merak Etme Cehennemde Ateş Yok.

Günahsızsın bu Dünyaya Gelince,

Ne fark eder Erkek yada Dişiler,
Cambaz olan bir birini aşılar,
Bu Dünyada Doğru Dürüst Kişiler,
Mert İnsan her ite Kul Köle Olmaz.

Allaha güvenir haramı kenara atar,

Mert Olana Kula Kulluk Yakışmaz

Mervan Geldi Geçti Çayır Köyünden

Çoktur Böylesi İtlerin Akıl Hocası,
Tek Dileğim Hiç Tütmesin Bacası,
Nankör Olan Manukyanın Kocası,
Mervan Geldi Geçti Çayır Köyünden.

Suçları Kendinden Fazladır Kat Kat,
Uzak Dur Bunlardan ikisinide At,
Birisi Şerefsizdir Diğeri Kavat,
Murada Erdi Mervan İle Manukyan.

Gören Bilen Yoktur Olanlar Oldu,

Özüm sözüm yolum Alidir Ali,
Hünkâr Hacı Bektaş Velidir Veli,
Sizleri sevmeyen akıldan deli,
Ölsemde Mervanın yolundan gitmem.

Kerbelaya Horasana uzar kolumuz,

Bir zamanlar hırsız ile yürürken,
Edeb haya her İnsanda Gururken,
Tokatta ne işiniz var Samsun Dururken,
Mervanla Manukyan Çayır Köyüne Gitmiş.

Mervanla Manukyan hıyarmı hıyar,

Allah ıslah etsin derim velakin,
Aileden terbiye almamış lakin,
Sinirim üstümde olamam sakin,
Meydan kalmış soysuz hain piçlere.

Eskiden çok yavaş giderdi kırat,

Meydanlarda Gezer Azgın Köstebek


Rezil Kepaze Olanlar Buna Taparlar
Sade El Öpmek İçinde Sıra Yaparlar,
Yalakçı Olanlar Tek Tek Elini Öperler,

Dünya Doldu Hırsız Ağayla Beyle,
Zaman Azgın zaman Yalanmı Söyle,
Ne Yazıkki Dünyanın düzeni Böyle,
Meydan Soysuzların Zindan Garibin.

Güven olmaz en yakın Can Dostuna,