Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Sıcak bir mayıs ayında İstanbul da gözlerimi dünyaya açtım. O gözler merakla hep bir şeyleri aradı ; Bazen bir insanı , bazense bir fikri. İnsan ya bu sürekli bir arayışta. Umarım aradıklarımızı bir gün buluruz.
