Uzaklar seninle büyüyor içinde
Senle kuçaklaşır heybetli dağlar.
Senle gelir ilkbahar, bizim ovalara.
Yeşermeye saatler sayan karanfiller var gün ağarınca.
Toprak avucumdan kayıp kül olur akşam vakti
Dünya yalan; geldim gördüm, dönmedim.
Ama yalan,
Otları okşamakmış yaşam,
Bir deniz suyu bulandırmak zevk,
Üstünü yırtmak çılgınca
Yüzmek şaşalı, nefes almak kadar
Ay tutulması mı bugün karası?
Yoksa gece mi oldu?
Üstümüze düşen kömür tozu mu bu kara leke?
Kapkaranlık bir güne başlamanın ürkekliği var üzerimde.
Bembeyaz bir sabaha uyanmanın ümidini taşıyorken.
Bembeyaz bir sayfanın anlamsız çizgisi gibiyim.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!