VEYSEL
Toprağın bağrını sevgiyle yardı,
Aşkın bahçesinde, gül oldu Veysel.
Sazını gönlünün derdiyle sardı,
Yürek perdesinde, tel oldu Veysel.
Yedisinde gözlerine ağladı,
ilk baxışda vuruldum,
gözlerine baxanda men
başın eyib utananda
utanışına vuruldum men
bezen asta bezen yavaş
Devamını Oku
gözlerine baxanda men
başın eyib utananda
utanışına vuruldum men
bezen asta bezen yavaş




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta