VEYSEL
Toprağın bağrını sevgiyle yardı,
Aşkın bahçesinde, gül oldu Veysel.
Sazını gönlünün derdiyle sardı,
Yürek perdesinde, tel oldu Veysel.
Yedisinde gözlerine ağladı,
Kimbilir kaç kişi senin zarif hallerini sevdi
Kaç kişi güzelliğini sevdi
Belki gerçek aşkla; belki değil
Ama bir tek kişi seni sevdi.
Bir tek kişi değişen yüzündeki hüznü sevdi.
Devamını Oku
Kaç kişi güzelliğini sevdi
Belki gerçek aşkla; belki değil
Ama bir tek kişi seni sevdi.
Bir tek kişi değişen yüzündeki hüznü sevdi.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta