Doğru yolda kişi, bir timsâl-i Elif.
Kişinin işine göre doğru da muhtelif.
Yolda bolca iniş görenler bayırda düşer sefil.
Doğru ya! Doğru hayırla yoğrulur, hayra şer kefil.
Demem o ki: yok gibi memlekette dâvây-ı İslâm.
Bilen de çok, lakin yaşar ot gibi merkepten insan.
Bakakalırım giden geminin ardından;
Atamam kendimi denize, dünya güzel;
Serde erkeklik var, ağlayamam.
Devamını Oku
Atamam kendimi denize, dünya güzel;
Serde erkeklik var, ağlayamam.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta