Nihal'im Göğsümde Doğan Güneşin Türküsü

Nihâl, aşk dediğin bir şafak vakti,
Göğsün içinde doğar güneşin katmanları.
Sessizce yanar, gizli bir hakikat,
Mânâ denizinde kaybolur katıklar.

Bu yalnız duygu değil, derin bir sır,
Mistik bir yolculuk, sonsuz bir iz.
Nefes alıp verdikçe çoğalır nur,
Nihâl’in kalbi bir arınma öğüdü.

Eski değil bu, modern çağın tasavvufu,
Gökdelenlerde bile yankılanır aşk nağmesi.
Nihâl, senin bakışın bir metafizik özeti,
Ekranlarda değil, gönüllerde yerin.

Bir metafor oldun sen bu dünya hikâyesinde,
Aşkın alegorisi, ruhun labirentinde.
Halkın dilinde sade, öz, derin,
Nihâl, aşkın şafağı seninle yeniden.

Çağlar birleşir senin nefesinde,
Tekke ile sokak, aynı nehirde.
Nihâl, mistik aşkın modern yüzü,
Göğsümüzde doğan güneşin türküsü.