Kardelenler gibi büyüdükçe başını eğebilen biri
Kapkaraydı Karadeniz,
Yağmur, elinde tuttuğu çay bardağından boşalıyordu sanki,
O ise anne rahmindeki bir bebek gibi huzurluydu,
Evinin kokusu ve yağmur bestesine eşlik eden sevdiklerinin sesiyle...
çan eğrisi tersten işlemekte
tümlüğe eksik zamanlara kucak;
kırka iki kala keşfim
bir dehliz, beynimin çıkmazında...
uzaktan bakan benim
Devamını Oku
tümlüğe eksik zamanlara kucak;
kırka iki kala keşfim
bir dehliz, beynimin çıkmazında...
uzaktan bakan benim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta