Gençliğimizin baharındaydık
Bu ömrümüzde en güzel fasıl
Uzun uzun öylece bakakaldık
Göz göze geldik Velhasıl
Havadan sudan konuştuk durduk
O bana, ben ona sorular sorduk
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta