Bir varmış" dedik, ve düştük bir masalın içine,
"Bir yokmuş" ile bitti, tabii biz sadece kendimize küstük.
Elimdeki kalem şimdi kendi mezar taşını yazıyor;
Yolun sonu göründü bu dostlukta ruhumda derin bir sızı.
Sormuyorum artık değerimizi, kaç yıl oldu tanıyalı seni,
Gözümde devleşen sahte dostluğunun şimdi kalmadı izi.
Kaf önce hafif hafif düşüyorsun sonra
kızıl kızıl dağılıyorsun elimde kalıyor iki nokta
atıp kırmızı bir gül kalbimin tam ortasına
kaçıyorsun mevsimlerden mevsimlere
tahtı çalınmış bir padişahım oysa
kayboluşunu arayan hesapsız yolculuklarda
Devamını Oku
kızıl kızıl dağılıyorsun elimde kalıyor iki nokta
atıp kırmızı bir gül kalbimin tam ortasına
kaçıyorsun mevsimlerden mevsimlere
tahtı çalınmış bir padişahım oysa
kayboluşunu arayan hesapsız yolculuklarda




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta