“Bir zamanlar yokluğunla yetiniyordum,
Artık onu bile kaldıramıyorum.
Gittiğin günden beri.
Yalnızlığımla, acılarımla baş başayım.
Bir gün olsun aramadın, sormadın.
Öldü mü? Kaldı mı? Diye.
Sen ya sevmesini bilmiyorsun.
Çiçekli badem ağaçlarını unut.
Değmez,
bu bahiste
geri gelmesi mümkün olmayan hatırlanmamalı.
Islak saclarını güneşte kurut:
olgun meyvelerin baygınlığıyla pırıldasın
Devamını Oku
Değmez,
bu bahiste
geri gelmesi mümkün olmayan hatırlanmamalı.
Islak saclarını güneşte kurut:
olgun meyvelerin baygınlığıyla pırıldasın




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta