Vefadan Cefaya Şiiri - Fatma Soylu

Gurbetin kahrını çekmişe sorsan,
‎Aşk dediğin bir tek sözden ibaret.
‎Eğer ki yanımda öylece dursan,
‎Dünyanın varlığı bizden ibaret.
‎
‎Hasret dedikleri sessiz bir yılan,
‎Sokuyor içimi, sol yanım talan.
‎Senden gayrı ne var dünyada kalan?
‎Gerisi bir kuru izden ibaret.
‎
‎Güzelliğin vasfı sığmaz kaleme,
‎Seni anlatamam cümle aleme.
‎Düşürsen de beni türlü eleme,
‎Dermanın bir tatlı özden ibaret.
‎
‎Sabır dedikleri deryadır, boylarım,
‎Senden başkasını inan neylerim?
‎Sazımın teline seni söylerim,
‎Türküler bir kırık sazdan ibaret.
‎
‎Sözlerim müebbet, sessizliğim kâr,
‎İçimde dinmeyen bir fırtına var.
‎Gönül toprağıma yağıyorken kar,
‎Sıcağın bir mangal közden ibaret.
‎
‎Senin aşkına düştüğümden beri
‎Mümkün mü bu yoldan dönmek hiç geri?
‎Güzeller içinden seçtiğim peri
‎Kanatların türlü nazdan ibaret
‎
‎Vefa beklemişim, cefaya düştüm,
‎Kendi ateşimde kavruldum, piştim.
‎Seni sevdim diye haddimi aştım
‎Dünyam bir çift kara gözden ibaret
‎
‎