Acizliğini görebilen, çiçeğin yaprağında,
Yüceliği görebilir , zirvesinde bir dağın da.
Rahman ve Rahim olan, görünür o sevgi bağında,
Yoktur bu huzur, ne gül bahçesi, ne üzüm bağında.
Kaderin her durağında, kavrulup kendi yağında,
Beni kör kuyularda merdivensiz bıraktın,
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.
Devamını Oku
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta