Durmuyor kardeşim bu durduğu gibi şişede.
Ya ben durmuyorum,
ya da dünya...
Aman be! Bizi dinleyen mi var?
Dünya dönse neyimize!
Ayağımın altı mantarmış
kaşıntısı ondan
Yoksa en uzak fırına gidebiliriz
Avucumun ayası da
ayağıma aheng
kaşı kaşı dur
Seni sevdiğimde düşlerim düşleniyor
Irmak oluyor
ırmaklar çağlayan
çağlayanlar şelaleye dönüşüyor
şelaleden aşağı akıyorum
ve ben seni severken
Güneşin batışını izlemek güzel olurdu bizim evden
Mehtabın pembesi
sanki bir köylü kızının pembemsi elmacık yükseltisi...
Ama genellikle tarfsız, renksiz yaklaşırdı gökyüzü bakana
Sevmek ise şans işi:
Sabah erkenden toplanıp giden bir kalabalık muhakkaktı
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!