(Ersoy Bilgili’ye)
BİZ BİZE BENZERDİK
Biz aynı ırmağın ayrı kolları
Ayrı pınarlardan doğup
DENİZ
Can dostum deniz
Sen bekleme beni boşuna
Alda git başını istersen,
Asırlardır bekledin bilirsin
Erkekler Ağlar
Senin gözyaşında saklanan sadakat gibi
Sevda bir erkeğin gözyaşında saklıdır,
annem
İsterse Ağrı Dağı kadar olsun yüreği
KALEMSİZ ŞAİR
Kalemi elinden alınmış bir şair
Oyuncağı elinden alınmış bir çocuk gibidir
Ağlamak ister ama ağlayamaz
KAÇAK
Kaçak aşklar yaşarız
Kaçak umutlar besleyerek
Şekersiz içeriz çayımızı da
Hasretin gölgesinde demlenerek
KAÇIŞ
Rüzgârın kovaladığı kenger dikenleri gibi
Kaçsam da şimdi sensiz tüm sevmelerden
Pusat Dağı’nın hiçbir koyağı barındırmaz beni
KATİL
Bir kurşun at şimdi,
Tam ortasından
Delip geçsin tüm şiirlerimi
Bir dağı delip geçen tünel gibi.
KAVUŞMAK ÜTOPYA
Şimdi biz bu sevgi ovasının
Sen güneyindeki bir umut dağının
Güney yamacında doğup
Uzak denizlere koşan
KIŞ (amcam’a)
Hangi bahardı bilmiyorum!
Nisan yağmurlarıyla
Kar gibi erimişti yokluğun,
Çiçeklerle açmıştı
KUNDAKÇI
Yaktım hiç acımadan yazdığım bütün şiirleri
O şiirler ki bir yangının su geçirmez isleri.
İnkâr ettiğin sevdamın tek görgü tanığı kör bir
şairmiş
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!