CADDELER BOYU SEVMELERİM
Caddeler boyu seni sevmelerim
Uzadıkça uzar bir nehir gibi
Çağlarken kendi çığlığında susar
Susadıkça hasretinden yanarım
(Ersoy Bilgili’ye)
BİZ BİZE BENZERDİK
Biz aynı ırmağın ayrı kolları
Ayrı pınarlardan doğup
GEL
Bir derdim vardı, bin bir oldu
Baharda açan çiçeklerim soldu
Akdeniz’im yatağına sığmazken darda kaldı
Gel naz eyleme, rüsva etme beni
Erkekler Ağlar
Senin gözyaşında saklanan sadakat gibi
Sevda bir erkeğin gözyaşında saklıdır,
annem
İsterse Ağrı Dağı kadar olsun yüreği
KAÇIŞ
Rüzgârın kovaladığı kenger dikenleri gibi
Kaçsam da şimdi sensiz tüm sevmelerden
Pusat Dağı’nın hiçbir koyağı barındırmaz beni
KATİL
Bir kurşun at şimdi,
Tam ortasından
Delip geçsin tüm şiirlerimi
Bir dağı delip geçen tünel gibi.
KAVUŞMAK ÜTOPYA
Şimdi biz bu sevgi ovasının
Sen güneyindeki bir umut dağının
Güney yamacında doğup
Uzak denizlere koşan
KALEMSİZ ŞAİR
Kalemi elinden alınmış bir şair
Oyuncağı elinden alınmış bir çocuk gibidir
Ağlamak ister ama ağlayamaz
KIŞ (amcam’a)
Hangi bahardı bilmiyorum!
Nisan yağmurlarıyla
Kar gibi erimişti yokluğun,
Çiçeklerle açmıştı
KAÇAK
Kaçak aşklar yaşarız
Kaçak umutlar besleyerek
Şekersiz içeriz çayımızı da
Hasretin gölgesinde demlenerek
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!