Hayat, yaşam, dünya;
“hoşça kal” ve “güle güle”lerin sarmalı mevsimler döngüsü değil elbette,
sadece.
Gelirken,
verdiği sevinç ve heyecanın şevki ile büyüdükçe güzelleşen,
güzelleştikçe insanı coşku ile saran yaprakların yeşilliği ile ilkbaharı çılgın sevinçle karşılarken enginlere sığmayan duygular...
Giderken
Ben bu gurbet ile düştüm düşeli,
Her gün biraz daha süzülmekteyim.
Her gece, içinde mermer döşeli,
Bir soğuk yatakta büzülmekteyim.
Böylece bir lâhza kaldığım zaman,
Geceyi koynuma aldığım zaman,
Devamını Oku
Her gün biraz daha süzülmekteyim.
Her gece, içinde mermer döşeli,
Bir soğuk yatakta büzülmekteyim.
Böylece bir lâhza kaldığım zaman,
Geceyi koynuma aldığım zaman,




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta