Veda Ve Vuslat Şiiri - Öznur Tali

Veda ve Vuslat
Bir gölge düştü demin geçtiğin yola,
Rüzgar bile sustu, verdi bir mola.
Sanki bütün şehir seninle gitmiş,
Cevapsız sorular kaldı sağa sola.

Yorgun yüreğim kaldı tek başına,
Bakmadın gözümden akan yaşına.
Yoksun ya artık sen benim yanımda,
Bir sızı bıraktın yarınlarımda.

Adını gömdüm sustuğum her ana,
Kırgınım bu amansız vedana.
Bitmiş bu sevda kalmasın vuslata...
Yoksun ne bugünümde ne yarında.

Söndü içimdeki o eski ateş,
Doğmaz artık bir daha bana güneş.
Kırdın kalbimi, ettin bin parça,
Adın yasak artık bu yorgun dile.

08 04 2026