9 Haziran 1963 Razgrad/BULGARİSTAN
Ruhumu kemiriyor, veda tortuları.
Dilimi koparıp, sonsuz boşluklara fırlatıyorum...
İçim sızlıyor!
Şifa arıyorum,
Yetmiyor!
Zihnimin kuytularına, zehirli sanrılar ekiyorum,
Ve tekrar sığınıyorum, usta sessizliğime!
Her sey birdenbire oldu.
Birdenbire vurdu gün isigi yere;
Gökyüzü birdenbire oldu;
Mavi birdenbire.
Her sey birdenbire oldu;
Birdenbire tütmeye basladi duman topraktan;
Devamını Oku
Birdenbire vurdu gün isigi yere;
Gökyüzü birdenbire oldu;
Mavi birdenbire.
Her sey birdenbire oldu;
Birdenbire tütmeye basladi duman topraktan;




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta