9 Haziran 1963 Razgrad/BULGARİSTAN
Ruhumu kemiriyor, veda tortuları.
Dilimi koparıp, sonsuz boşluklara fırlatıyorum...
İçim sızlıyor!
Şifa arıyorum,
Yetmiyor!
Zihnimin kuytularına, zehirli sanrılar ekiyorum,
Ve tekrar sığınıyorum, usta sessizliğime!
Ben senin en çok sesini sevdim
Buğulu çoğu zaman, taze bir ekmek gibi
Önce aşka çağıran, sonra dinlendiren
Bana her zaman dost, her zaman sevgili
Ben senin en çok ellerini sevdim
Devamını Oku
Buğulu çoğu zaman, taze bir ekmek gibi
Önce aşka çağıran, sonra dinlendiren
Bana her zaman dost, her zaman sevgili
Ben senin en çok ellerini sevdim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta