Yalnızlık rıhtımında demirleyen gemiler,
Gam yüklü gönüllerin,dertlerini yeniler...
Güneşin yakamozu pırıldarken sularda;
Mahzun rüzgar inilder o sessiz kuytularda...
Güneş elveda derken,sararır yüce başı;
Dertli bağrına akar kayaların göz yaşı...
Sahilleri inleten martıların sesinde;
Bin acı matem gizli; rüzgarın nefesinde...
O veda bestesinin inleyen son nağmesi;
Çaresiz dalgaların,hıçkıran gamlı sesi...
Bu muhteşem tablo da karanlığa ramolur,
Vedanın son perdesi sonsuzlukta kaybolur...
Ölüm kadar sessizken denizin güzel yüzü;
Mehtap şefkatle sarar,matemli parlak düzü...
Hayatın mucizesi ılgıt,ılgıt sararken;
Koyda matem son bulur; Ölüm onu ararken
Hayat belki bir sonda,amansız bitecektir;
Ama mehtap ansızın semada gülecektir...
vurdun kanıma girdin itirazım var
sımsıcak bir merhaba diyecektim
başımı usulca dizine koyacaktım
dört gün dört gece susacaktım
yağmur sönecekti yanacaktı




güzell tebrikler.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta