Yalnızlık rıhtımında demirleyen gemiler,
Gam yüklü gönüllerin,dertlerini yeniler...
Güneşin yakamozu pırıldarken sularda;
Mahzun rüzgar inilder o sessiz kuytularda...
Güneş elveda derken,sararır yüce başı;
Dertli bağrına akar kayaların göz yaşı...
Sahilleri inleten martıların sesinde;
Bin acı matem gizli; rüzgarın nefesinde...
O veda bestesinin inleyen son nağmesi;
Çaresiz dalgaların,hıçkıran gamlı sesi...
Bu muhteşem tablo da karanlığa ramolur,
Vedanın son perdesi sonsuzlukta kaybolur...
Ölüm kadar sessizken denizin güzel yüzü;
Mehtap şefkatle sarar,matemli parlak düzü...
Hayatın mucizesi ılgıt,ılgıt sararken;
Koyda matem son bulur; Ölüm onu ararken
Hayat belki bir sonda,amansız bitecektir;
Ama mehtap ansızın semada gülecektir...
Bütün sabahları üşüdüğüm
Bütün gördüğüm senli günlerim, onlar da gitsin
İçimde bir şarkı
Gözümde bir ışık kalmıştı herşeye inat
Kapat gözlerimi, sevdiğim anlar da gitsin




güzell tebrikler.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta