Sen kaldın içimde geçen günlerden
Ve bir de içimi titreten o ses...
Ne vakit uzağa dalsa gözlerim,
Düğüm düğüm olur aldığım nefes!
Vakitsiz bir hüzne meskendir yüzüm
Dinlediğim her şey; gördüğüm herkes,
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta