Kendine sığınanları
sarıp sarmalayan
insan göğü dinlemeli
rahmetin yeri kuşattığı
toprağa dokunmalı insan
tozlu bir şemsiye durur
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla
Devamını Oku
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla




''Ve insan en çok göğe vurgun. Sonra zifiriliğe, şiire ve hep Allah'a.''
Cahit Zarifoğlu
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta