VE BEN…
Ve ben koşmuştum sana bir kelebeğin ateşe koştuğu gibi
Dağların altında kalan bir serçenin hüznü var üzerimde
Sevdadan umudumu kestim
Senden elimi çektim
Sorulacak kaç soru varsa sordum kendimi ve sana
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta