Ve yolcuydu yine zaman,
Senden hızlı adımlarla uzaklaşan.
Gözleri ardında bir yürek, önü çıkmaz sokak.
Gitgide daralan gece ve uzayan kaldırımlar…
Hoyrat bir yüreğin kıskacında, seviler
Ve düşler, kırıldıkça batar yüreğinin ucuna…
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
