Ve annem öldü ...
Tüm acılarını geride bırakarak
Taşınmaz aşınmaz duvarlar arasında yol alırken biz
Vaveyla koparan fırtına ruhumda esiyor
Gitme vakti ızdırabı tutuşurken
Hep bir yerlerde kalırdı çakıl taşları
Ne hüzünler kurtarır seni
ne çeyiz sandığının ceviz gölgesi
ve ne de acının ses duvarındaki
yorgun ve bıkkın bekleyişler
Acılar karartmışsa bile günlerin duvağını
Devamını Oku
ne çeyiz sandığının ceviz gölgesi
ve ne de acının ses duvarındaki
yorgun ve bıkkın bekleyişler
Acılar karartmışsa bile günlerin duvağını




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta