Ne şiire yetişir kelimeler
ve ne de geceye yeter hüzün.
Ne geceyi böler sessiz haykırışlarımız
ve ne de sabaha göz kırpar gözlerimiz.
Ne gönül demini bulur kimsesiz
tozlu bir şemsiye durur
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla
Devamını Oku
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta