Yalnızlığa dil uzatma!
Sahip olmakla övündüğüm tek şey
İçine tükürülmüş yemek gibi
ama yine de korkutuyor bir köşede
Hazırlıksız yakalanmak düşüncesi.
Mutluluk —hiç aramadım ki
Tesadüf, adres sormaya gelseydi
Kapıyı yüzüne çarpıp
Sayardım geçmişine.
Şimdi kentin içinde bir orospu gibi muhterem
Yürüyorum yağmurları kirleterek
Eskiyen derilerimi kuruma bağışlıyor
İkinci yüzlerimi çekmecelere saklıyorum
İçin için özleyerek
Gizlenmeden yaşama ihtimalini
Yazdığım iki üç yetim şiir de
dil sürçmesidir sadece
Yarım kafiyenin arabesk cazibesine
Kaptırıp kendimi öylesine
Kayıt Tarihi : 6.11.2011 18:28:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!