Vazgeçtiğini söyle!..
Bir cümleyle bitsin bu uzun susuşlar.
Ne yarım kalan umutlar sürünsün ardımda,
Ne de adını her anıya iliştiren kalbim çırpınsın.
Vazgeçtiğini söyle!..
Ki ben de kabulleneyim yokluğunu.
Geceyi gece gibi, sessiz ve soğuk,
Yalnızlığı kaderim bilip,
Üşüyerek sarılayım.
Ne gidişin var tam, ne kalışın,
Askıda kalmış bir ömrü bana reva görme artık.
Bir kez, sadece bir kez söyle;
“Yok artık biz” de…
Ben de içimde ki seni
Usul usul toplayayım.
Kırmadan,
Dökmeden,
Sessizce...
Arkama bakmadan,
Adını sayıklamadan
Gideyim...
Vazgeçtiğini söyle ki,
Ümidimin boyunu kısaltıp,
Ben de sonunda
Senden vazgeçmeyi öğreneyim...
Döndü Dülger
Kayıt Tarihi : 9.04.2026 10:41:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!