Vazgeçtim...
Onca prangaya rağmen yürüdüğüm yollardan, Her adımında biraz daha kendimi kaybettiğim izlerden. Yüreğime sessizce saplanıp da Yıllarca çıkmayan sancılı ağrılardan, Gece olunca büyüyen, Sabah olunca saklanmayı öğrenen yaralardan.
Vazgeçtim...
Sevildiğimi sanarak yaslandığım omuzdan, Bir ömür güven sandığım kırık düşlerden. Ben kalmak için direnirken, Gitmeye çoktan karar vermiş yüreklerden. Söz verip unutulan cümlelerden, Tutulmayan vaatlerden, İnsanın içini en çok da yarım bırakılmış umutların acıttığını öğrendim.
Ne hüzünler kurtarır seni
ne çeyiz sandığının ceviz gölgesi
ve ne de acının ses duvarındaki
yorgun ve bıkkın bekleyişler
Acılar karartmışsa bile günlerin duvağını
Devamını Oku
ne çeyiz sandığının ceviz gölgesi
ve ne de acının ses duvarındaki
yorgun ve bıkkın bekleyişler
Acılar karartmışsa bile günlerin duvağını




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta