Yenilmedim vazgeçtim dünyanın albenisinden
Hiçbir şey yok gözümde beni bağlayan
Değmez var olmaya, değmez yaşamaya
Onca yoksul, sefil varken ağlayan.
Değil mi ki mertlik bozulmuş düzende
Değil mi ki tersköşe olmuş hayatlar
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta