Hayat böyledir işte, sen canım dersin, herşeyini verirsin canından can bilirsin sevdiğini, yanında olmadığında nefes alamazsın, göremediğinde yüzüne hasret kalırsın, sesine hasret. Onun içindir zamanında yaptığın herşey, imkansızlıklar kırar belini, görmek istesen gidemezsin işte, yol ırak halin yaman. Anlatamazsın kimselere ahvalini, kimseler anlamazki senden başka, kimseler anlamazki seni. Hani derdi ya hoca nasreddin, eşşekten düşen bilir benim halimi ahvalimi. Düşmeyen ne bilsinki yokluktan adam ettiklerini. Şimdi Vazgeçtim artık kendimi birilerine anlatmaktan, anladımki kimse anlamaz benim yorgun kalbimi,
Vazgeçtim dost bildiğim değer verdiklerimden,
Vazgeçtim anlatmaktan, beni yaralayan evlattan yardan herkesten
Bugün seviştim, yürüyüşe katıldım sonra
Yorgunum, bahar geldi, silah kullanmayı öğrenmeliyim bu yaz
Kitaplar birikiyor, saçlarım uzuyor, her yerde gümbür gümbür bir telâş
Gencim daha, dünyayı görmek istiyorum, öpüşmek ne güzel,
düşünmek ne güzel, bir gün mutlaka yeneceğiz!
Bir gün mutlaka yeneceğiz, ey eski zaman sarrafları! Ey kaz kafalılar! Ey sadrazam!
Devamını Oku
Yorgunum, bahar geldi, silah kullanmayı öğrenmeliyim bu yaz
Kitaplar birikiyor, saçlarım uzuyor, her yerde gümbür gümbür bir telâş
Gencim daha, dünyayı görmek istiyorum, öpüşmek ne güzel,
düşünmek ne güzel, bir gün mutlaka yeneceğiz!
Bir gün mutlaka yeneceğiz, ey eski zaman sarrafları! Ey kaz kafalılar! Ey sadrazam!




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta