Vazgeçmeye Mecbur Kaldım Şiiri - Furkan ...

Bir ömrü avuçlarımda senin için sakladım
Her kırılışta susup içime kan akıttım
Sevgi derken hep kendimi yok saydım
Gitmedim aslında vazgeçmeye mecbur kaldım

Gözlerin başka düşlere perde oldu bir akşam
Adım dudaklarında eksik yüreğinde yabancıydım
Bir kal sözüne muhtaç bin gururumu harcadım
Duymayınca o sesi vazgeçmeye mecbur kaldım

Yarım kalan cümleler asılı kaldı havada
İçimde kırık umut yüzümde sahte bir veda
Sevmek suçmuş meğer bu ağır dünyada
Affet kalbim vazgeçmeye mecbur kaldım

Geceyi omuzladım karanlıkla dertleştim
Her hatıranda kapanmayan bir eşikteydim
Seni değil aslında hayallerimi terk ettim
Ayakta kalmak için vazgeçmeye mecbur kaldım

Şimdi adın içimde dinmeyen bir sızı gibi
Her nefes alışımda yanar eski izleri
Ben gitmeyi seçmedim kader seçti çizgimi
Yaşarken öldüm inan vazgeçmeye mecbur kaldım