Şaziye ' nin Anısına
İnsanın içine işleyen bir ayaza ev sahipliği yapan
kış sabahında,aklıma geldiğinde,içime yayılan sıcaklığın,dışarıdaki iki metre karu bile eritebileceğini düşünüyorsam.
Uykudan yüzümde mutlu bir gülümsemeyle kalkıp,benimle uyanan güne senin adını veriyorsam.
Evimin bütün duvarlarında senin yüzünü görüp,bana baktığını hissediyorsam.
Vede bu beni her gün aynı şekilde heyecanlandırıyorsa.
Zindan iki hece, Mehmed'im lâfta!
Baba katiliyle baban bir safta!
Bir de, geri adam, boynunda yafta...
Halimi düşünüp yanma Mehmed'im!
Kavuşmak mı? .. Belki... Daha ölmedim!
Devamını Oku
Baba katiliyle baban bir safta!
Bir de, geri adam, boynunda yafta...
Halimi düşünüp yanma Mehmed'im!
Kavuşmak mı? .. Belki... Daha ölmedim!




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta