Bazen vazgeçersin. Herkesten ve herşeyden.
Uzaklara gitmek istersin,Başka yerlere kaçmak.
Kimseyle konuşmak,kimseyi görmek istemezsin.
Kurduğun hayallerden,verdiğin sözlerden vazgeçersin.
Ne başarmaya gücün kalır ne de oldurmaya.
Bir iki defa kendini kandırır yeniden denersin.
Gel; n'olursun, içimde umûdum tükenmeden!
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..
Devamını Oku
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..




Sonra bir gün ışık vurur, aydınlanıverirsin
Karanlıkta kayıp renklerini görürsün içinin H.G.
Yüreğine, kalemine sağlık genç şaire...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta