VAY HALİMİZE
Gökyüzünde yıldızları seyrederken
Akşamın karanlığında dalar giderim
Yıkılmış bir gönül hikâyesinin ezikliği
Çıkmaz bir kurşun gibi dolanır vücudumda
Ben böyle yaşamaya alıştım
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta