Sandım sensin bu parlak yıldız
Ve kasvetli gökyüzünde en bulanık saatleri gecenin
Kaç sayfa uçtu gitti aklımdan bir bir kustuğum
Ben bu duyguyu bir kendime anlattım
Zehr-i sarmaşık hayalin tüm gece yanımda
Zihnim sonsuz bir esaret altında
Biçare bedenim hep düşe kalka...
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta