Kırgın bir çiçek açar gönlümün etrafında
Saklanılan öyle bir histir ki büyür içimde
Sessizliğim ulaşılamaz bir büyük kafeste
Aynadaki küskünlüğe bilinmez ne çare
Dönüp dolaşır benimde ah bu yalnızlık
Çok bilmeceli yaşantıların sonu hep karanlık
Ne hüzünler kurtarır seni
ne çeyiz sandığının ceviz gölgesi
ve ne de acının ses duvarındaki
yorgun ve bıkkın bekleyişler
Acılar karartmışsa bile günlerin duvağını
Devamını Oku
ne çeyiz sandığının ceviz gölgesi
ve ne de acının ses duvarındaki
yorgun ve bıkkın bekleyişler
Acılar karartmışsa bile günlerin duvağını




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta