Rüzgarın sesiyle ürperip koyulaşan
sigara dumanlarında burcu burcu hasretin tüter
rüzgarla yoğrulan bir ses gelse uzaklardan
gecenin bağrına alevlenen bir kor düşer
Bir vaveyla kopar gelir rüzgarın ardı sıra
sevmemeye tövbeli yürekleri vura vura
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta