Göklerden akmaktadır; yere ışık ile nur,
Aydınlanırken dünya, kiminin ruhu pürnur.
Düşmeden durmaktadır, dönmekte onca alem,
Elma daldan düşerken, dolaşıyor seyyarem.
İnsanlık düşmüş, gider dünya işi peşine,
Kim işini bitirmiş? Git! Arkadaş işine.
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
