Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
1947 yılı ilkbaharının sonların da sabah güneş doğarken doğmuşum.
Mutlu çocukluk günlerim oldu. Sevgiyle,aşkla tanıştığm lise çağlarımda şiirlede tanışmış oldum. O günlerden,bu günlere şiir okumak ve yazmak tutkum devam ediyor.
İnsanı insan yapan; aklıyla, duygusudur.
Doğru bir iş yaparsa; akıllı insan odur.
Sevgiyle yaşıyorsa; o insan duyguludur.
şiiri seviyorsa; şairlerin dostudur
