Ter kokularini alip savuran ruzgarin sehir kaldirimlari...
Taşlardaki nakişin göznuruna daliyorum
Akan kan suretlerine sonra...
Dogmamis bebeginin hamile yükü
bilmedigi dilde asagilanan babanin sureti.
Gözleri,
hasret kokan çocuklar gibi kirilgan...
Sussuzluktan çatlayan dudağin
Genç kizlara takilan gozlerdeki ısırışı
genc işçinin...
Sevgilinin elleri,
uzaklardan bakilan bir resim gibi...
Sabahsiz kalmişti zaman...
Dilenciler daha iyi rol yapiyor
Maskelerin geçiş töreni kaldirimlarinda...
Yaşamak,
rol yapmakti ve gerekliydi,
Tenindeki metal sogukta dilencinin...
Şehrin sevgi kirintilariydi
Banliyo treninin sesini,
yaprakli eteklerine alan agacin sevişmesi...
Yazicisi olmayan,
Gece acan çiçekler,
Karanliga sığındilar orada
Vatansiz Baharin Gözleriydiler....
Siar YılmazKayıt Tarihi : 6.7.2010 06:14:00
![Yıldız](/Content/img/y_0.png)
![Yıldız](/Content/img/y_0.png)
![Yıldız](/Content/img/y_0.png)
![Yıldız](/Content/img/y_0.png)
![Yıldız](/Content/img/y_0.png)
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
![Siar Yılmaz](https://www.antoloji.com/i/siir/2010/07/06/vatansiz-baharin-gozleri.jpg)
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!