Güneşin zirvede olduğu,
Yağmurun yer yüzüne aktığı anda,
Kuşların ötüştüğü, çiçeklerin açtığı,
Çocukların gülüştüğü, sevgililerin öpüştüğü,
Bülbülün, güle feryâdının dindiği vakit öleceğim!
Gökkuşağının en tepesine takacağım halatı.
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Kalemine sağlık usta.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta