Ve geçmişlerini unutmuşlardı.
Yokluk ve yoksulluğun adını,
İlk duymuş gibiydiler.
Kraliyet ailesindeki günlerini,
Özler olmuşlardı.
Kısıtlı yaşam süresinin bilinir olması,
Kendilerini bilinçlendirmekten çok,
Gel; n'olursun, içimde umûdum tükenmeden!
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..
Devamını Oku
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta