Varyasyon Minör Şiiri - Habibe Merih Atalay

Ne iyi bu güzel hazır dizelerle
Dinlemeye +/ inlemeye eşlik etmek
Paylaşılsın o halde detayları
Zihnimizden geçenlerin
Şiirsel hınzır ruhlu koralleri
Yorumlansın fincansız telveleri

(Jean-Philippe Rameau etkisiyle
Vicdansız helvalar...)

Maskesiz, çiğ gerçekleri
Yansılayan bir ayna bu
Kime ne?
Kimine değerli kimine değil
Kınanamaz ki her kimse
Bulmak değerliydiyse
Bulunmak da değerli

Alan yaratmaktan
Mutludur ayna
Umutludur alanında
Ululanmaktan!
Karşılıklı bu gururlu dönüşüşü
Alan almış satan satmış
Kime ne?

Aynam,
İçimdeki karmaşayı döküp
Kelimelerin duru biçimimde
Geri yansıtıp, rolümün derinliğini
Eğretiliyor düzenlenik
Benliğin bu algoritmik
Temize çekilişince selfik
Gerçeğin çiğ gücüyle
Bilenmiş tozlarını silmekte

İnsan bazen kendine bile
İtirafta zorlandığı
Yapıp edemediklerini
Yargısız bir alanda
Fısıldamayı çok ister/miş

Burada toplumsal rol, beklentiler
Kırılma korkusu yok
Denecek kadar az-dığından

Kendini izledikçe, hamlığından
Şekil alıp biçimlenme tertipliği
Sürecinde, an an, bu aynaya
Baktığımızda net gördüğümüz
Bir çiğ gerçeğimiz daha var
:

Değiştik sanıyoruz ama hiç değişmiyoruz
Dönüştük sanıyoruz ama maalesef
Neye dönüştük bak!

Bir ısırgen ayrıkten birleşmelerinden
Doğmuşluğun torununun torununun
Torunu Ninja! Yah!

Kendimizi koruma güdümüzle
Canımızın ne yandığının
Bu da en çiğ itirafı.

Bizimgenler durup dururken,
Kimselere zarar vermez
Dokunana batarlar hep
Korunmak için

Ayrıktenlerimizin özündeki
Zihni hassasiyetle
Esneklikle kırılganlık
Arası salınımda
Yapı da yapı ama
Kabak bak hâlâ düşmedi
Burada dikdik durur içe dönük.

Dönüşülen şeydeyse,
O kırılganlığı korumak için
Kuşanılan savunma mekanizması olan
Isırgenin çiğliğiyle pişirilen Ayrıktenliğin
Savunma Duvarında eskiden yaralandığı
Plajpatikalarından sonra, artık
Kimse kolayca dokunamasın diye
Çıkmış dikine bir enler eni!

Özünde aynı kalır
Dışa batar görünse de,
Bir sahne kamasıdır içimize batan

Köklerinde yasinli ruhlar diyarımız
Derin, hassas, sessiz çocukluğunun
Tehditi gerilemesinden değil
Bu evrimsel donanımın
Değişimin ilk en uzun adımı
Fark etmek neyle donandığını

Bu formu seçmiş ruh
Hayatta kalabilmek için
Karşısında o "su vurgunu
Özlemler" yakamozlar

Sağlamlamak için uyumumuzu

Büyük kırılma ki bu karşılıksız aşktaki
Savunma refleksini başlatan
En büyük çatlaktan

İnsanımı kendi içime gömdük
O patikalardan alıp
Pek başınabuyruk bırakılan
Ağır has su vurgunlarından

Kaldıramadı ruh o büyük boşluğu
Kandıramadı hissini reddedilmişliğin
Kimse yarasını dokumasın kilimlere
Dokumasın dikenli sırterleriyle kaplı
Dokunamasın biri yaşam örgüsüne
Kaldıramazdı aşkın bıraktığı enkazları

Ayna da dalga dalga geçiyor
Görebiliyoruz dalga da geçiyor
Kendi sesiyle karşılıklı
Değersizlik illüzyonuyla
Sevginin karşılık bulamayışı,
Özde eksiklik varmış hissi uyandıran
Başlatır yorucu bekleyişi
:
Su huyunu beklemektedir
Huyu suyunu kendi içinde
Akmayacaktır nehir oysaki
Öfkesi kurutturur insanı

Dönersin ha dönersin
İçe daha da içe
Sevgini vereceğin yer
Sevincini sunacağın sunak
Bulunamadığı an
O büyük enerji patlar dikine
Dönüşür dikene, dönüşür
Isırgan Otunun Gizli Çığlığı,
Ayrık Otunun Gizemli Ulumasına
İşte bundandır Ninja'lığımızda!

Temize çekmelielim üzerimizi örten
Şapel korku etiketli görünmezlik pelerinli
Aynadaki en çıplak halimizin

Bir karşılıksız aşk hikayemizden
Canımız ne çok yanmışmış
Yoğun sevgimizden ne cevherler
Pırlantaya uyanmışmış
Harlanmışmış içimizdeki dev
Asa enerjimle işlenip parlatmaktan
Şişmişmiş parmaklarım
Onun ellerimizde ham,
İşlevsiz, yakıcı büyücül yük
Diye kalmasından

İşte canımda en çok yatan
Bir çiğ gerçeğim de bu.

Pırıltıyla büyülüyorum seviyi,
Sıradan bir duygu gibi alıp
Sanatsal, varoluşsal nişliyorum...

Karışıklık bulamacı kırışıklığa
Heykelsi sıvadığım dönüşen
Atomik cevheri ne kabil sabitlemek

Eriyiksel akar yine kendi içime
Bu yakan lâv odu herkesi yakar
Aynadaki çıplaklıkla çarpıştırılmak
Parçacıklarıma net net ayrıştırır
Cevherin de cevhersiz
Kalmasının Anatomisi
Boşa Giden Emek olur bu.

Ruhum, en değerli yetisini sundu sunağa
Feconder üretip ortaya koydu
Onu yaşatacak gönüllüyü buldu dersek

Bir İçsel Simya Hatası olurdu bu:
Yine bu: minör varyasyon!