Derin bir ah çekti,
Uykuya teslim gözlerini araladı,
Belirsiz baktı geceye.
Kocaman şehrin köhne sokağında,
İtilmiş yalnızlığına sırtını dayadı,
Büzüştü, oturdu bir kağıt parçasına.
Ne umutlarla gelmişti şehire...
Zülfü kimi ayağın koymaz öpem nigârum
Yohdur anun yanında bir kılca i'tibârum
İnsâf hoşdur ey ışk ancak meni zebûn et
Ha böyle mihnet ile geçsün mi rûzigârum
Devamını Oku
Yohdur anun yanında bir kılca i'tibârum
İnsâf hoşdur ey ışk ancak meni zebûn et
Ha böyle mihnet ile geçsün mi rûzigârum
