Varoluşun Şarabı Şiiri - Kasım Kobakçı

Ruhumun en derininde saklı duran, o sesim ben,
Ulaşılmaz hayallerin vuslatıyım, nefesim ben,
Kaf dağının ardındaki, o gizemli hevesim ben,
Yedi rengin ahengiyim, gökkuşağı kafesim ben,
Hem temmuzun aleviyim, hem kış günü enfesim ben,
Söyledim ya, ezelden beridir gelen o sesim ben.
*
Yüreğimin köşkünde, hep mühürlüdür o cevherler,
Safiyetin hamuruyla, yoğrulmuştur şaheserler,
Okşarım ben sessizliği, dilsiz kalır hep kederler,
Şafak vakti uyanınca, dağılır tüm o mahşerler,
Sonsuzluğun yolcusuyum, beni bekler o seferler,
Işığa hasret kalınca, parçalanır o çemberler.
*
Sessizliğin çığlığıyım, duyulmayan feryadım ben,
Bilinmeyen o diyarlar, keşfedilmez muradım ben,
Zamanın durduğu yerde, akıp giden miadım ben,
Her mısrada can bulan o, ölümsüzlük, abadım ben,
Karanlıkta yol gösteren, sönmeyen bir iradım ben,
Anladın mı, ebediyet ülkesinde, soyadım ben.
*
Gecenin o siyah şalı, örter benim sırlarımı,
Kimse bilmez içimdeki, fırtınalı karlarımı,
Yıkıyorum düşünceyle, cehaletin surlarını,
Topluyorum avucumda, güneşlerin nurlarını,
Seyrederim yükseklerden, dünyanın o turlarını,
Ben çizerim gökyüzüne, yıldızların kurlarını.
*
Gözyaşımın deryasında, boğulmadan yüzen benim,
Kaderin o ince ipin, ilmek ilmek dizen benim,
Varlığın o manasını, ruhu ile sezen benim,
Gurbetin o yollarında, diyar diyar gezen benim,
Hakikatin tablosunu, yüreğiyle çizen benim,
Şu fanilik alemine, dudağını büzen benim.
*
Bir aynanın arkasında, saklanan o suretim ben,
Kelimeler yetmez bana, anlaşılmaz gurbetim ben,
Hem ödülüm bu hayatta, hem de ağır külfetim ben,
Sadakatin kalesiyim, yıkılmayan iffetim ben,
Gönüllerin sarayında, bitmeyen bir servetim ben,
Duyuyor musun sesimi, kainatta kuvvetim ben.
*
Bestesi yok şarkıların, güftesiyim, sözüyüm ben,
Yanan o dev yangınların, sönmeyen tek közüyüm ben,
Görenlerin feri değil, ama kalp gözüyüm ben,
Kabuğuna sığmayan o, hakikatin özüyüm ben,
Eğri giden yolların hep, dosdoğru tek düzüyüm ben,
Mevsimlerin baharıyım, ne kışım ne güzüyüm ben.
*
Gölgelerin oyununda, asıl olan gerçeğim ben,
Toprağın o kokusunda, açan nadir çiçeğim ben,
Geçmişin o izlerinde, beklenen geleceğim ben,
Sanma ki bu hikayede, tükenip de geçeceğim ben,
Sonsuzluğun kucağında, yeniden de seçeceğim ben,
Varoluşun şarabını, o kaynaktan içeceğim ben.