VAROLUŞUN HİKAYESİ
Sevdamıza dahil olan ne varsa yitip gider.
Geçmişimizdeki viran şehirler gibi...
Kayboluşların acı öyküleri çalar kapıları.
Onarılmaz olan o kalpler, birer birer cenk’e girerler.
Bayrak gibi dalgalanırlar yaşamın harp sahasında.
Kırgın ve yaralı yüreğimin önüne,
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.
Devamını Oku
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta