Bir vagonda yalnızlığın
soğuk yüzü
hüzünlü ısırgan otu
oturmuş köşesine
yaslı,dingin,kuru
gözü;
gözü kör
Ben senin en çok sesini sevdim
Buğulu çoğu zaman, taze bir ekmek gibi
Önce aşka çağıran, sonra dinlendiren
Bana her zaman dost, her zaman sevgili
Ben senin en çok ellerini sevdim
Devamını Oku
Buğulu çoğu zaman, taze bir ekmek gibi
Önce aşka çağıran, sonra dinlendiren
Bana her zaman dost, her zaman sevgili
Ben senin en çok ellerini sevdim




harika şiirini bir solukta okudum tebrikler.türkmenkızı
Varoluş değişik bir felsefedir iç içe ve kolay kavranılmayacak bir konudur işte kavrayana kadar geçen zamanda bu kapı tıkırtıları daima var olacaktır ve ardında ümitler...
Ümitlerin ve umutlarının hiç yok olmaması dileğimle
tebrikler karmaşıktı ama sanki biraz felsefi bir şiir gibi geldi bana
Çok güzeldi. Candan kutlarım
Çok güzeldi. Candan kutlarım
Çok güzel anlatmışsınız...tebrikler
bir yalnızlık,bundan daha güzel anlatılamazdı sevgili Eda...
Bu şiir ile ilgili 6 tane yorum bulunmakta