Arıyorum gecelerin sessizliğinde ve gündüzlerin kalabalığında varlığımı.
Karanlığın ve aydınlığın bilinmezliğinde iyice kaybediyorum varlığımı.
Gecelerin karanlığı gündüzlerin ise aydınlığıydı hayatın varlığı.
Ben ne zaman kaybettim ne zamandır arıyorum varlığımı.
O mu beni bıraktı yoksa ben mi terk ettim varlığımı.
Anladım sonunda terk edilsem de terk etsem de tüm suç bende.
Suçluluğun derinliğinde boğulmuş, acımasızlığinda ise ölmüşüm.
aşkımız bir gün uçup giderse aramızdan sevgilim
sırt çantalı bir duman gibibir melekle çarpışan kelebeğin kanadından dökülen toz
bir çağlayanda sürüklenen bir dal parçası gibi
istemediğimiz yerlere giderse aşkımız sevgilim yalnızca kanatlarına güven
kendi yarattığımız boşluğun ucunda sıkı sıkı tuttuğumuz bir kapı koludur yaşam
ve aşk, en derin kuyumuza düşen keman yürüdüğümüz yollar daralırken
Devamını Oku
sırt çantalı bir duman gibibir melekle çarpışan kelebeğin kanadından dökülen toz
bir çağlayanda sürüklenen bir dal parçası gibi
istemediğimiz yerlere giderse aşkımız sevgilim yalnızca kanatlarına güven
kendi yarattığımız boşluğun ucunda sıkı sıkı tuttuğumuz bir kapı koludur yaşam
ve aşk, en derin kuyumuza düşen keman yürüdüğümüz yollar daralırken




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta