Arıyorum gecelerin sessizliğinde ve gündüzlerin kalabalığında varlığımı.
Karanlığın ve aydınlığın bilinmezliğinde iyice kaybediyorum varlığımı.
Gecelerin karanlığı gündüzlerin ise aydınlığıydı hayatın varlığı.
Ben ne zaman kaybettim ne zamandır arıyorum varlığımı.
O mu beni bıraktı yoksa ben mi terk ettim varlığımı.
Anladım sonunda terk edilsem de terk etsem de tüm suç bende.
Suçluluğun derinliğinde boğulmuş, acımasızlığinda ise ölmüşüm.
Âlâyiş-i dünyâdan el çekmege niyyet var
Yakında adem dirler bir şehre azîmet var
Uçdı bu fezâlardan mürg-ı dil-i nâlânım
Ârâm idemez oldum efkâr-ı seyâhat var
Devamını Oku
Yakında adem dirler bir şehre azîmet var
Uçdı bu fezâlardan mürg-ı dil-i nâlânım
Ârâm idemez oldum efkâr-ı seyâhat var




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta